Psychoedukacja
mgr Mirosława Miłkowska – Pawęzowska – psychoedukator, terapeuta, absolwentka Uniwersytetu Śląskiego. Studia podyplomowe odbyła pod patronatem:
- Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej w Warszawie – 1985 (3 semestralne szkolenie z zakresu terapii i psychoterapii dzieci, młodzieży i rodzin)
- Centralnego Ośrodka Metodycznego Poradnictwa Wychowawczo – Zawodowego Ministerstwa Edukacji Narodowej w Warszawie – 1991 (2 letni staż z zakresu samodzielnego prowadzenia zajęć edukacyjnych, korekcyjnych i terapeutycznych, socjoterapeutycznych w grupach i indywidualnie)
- Polskiego Towarzystwa Psychologicznego w Warszawie i Krakowie (uczestnictwo w szkoleniach z w/w zakresu ).
Pracę psychoedukatora rozpoczęła w 1971 r. w Wojewódzkiej Poradni wychowawczo–zawodowej w Katowicach. Ukierunkowany rozwój zawodowy zaowocował w grudniu 1985 r. otwarciem prywatnej praktyki psychoedukacyjno - terapeutycznej. Pracę psychoedukacyjną i terapeutyczną prowadzi do chwili obecnej ciesząc się z pełni zdrowia swoich pacjentów.
Czym jest psychoterapia i jak oddziaływuje na człowieka.
Psychoterapia to zamierzone i systematyczne oddziaływania psychologiczne, których celem jest poprawa adaptacji społecznej jednostki oraz złagodzenie lub usunięcie zaburzeń psychicznych (Kratochvil 1984).
Psychoterapia ma na celu zamierzone korygowanie zaburzeń czynności organizmu przez działanie na psychikę chorego. Polega na stosowaniu odpowiednich oddziaływań psychologicznych, wobec: zaburzeń psychosomatycznych, zaburzeń osobowości, uzależnień.
W psychoterapii zasadniczym elementem wpływania na jednostkę jest naturalna tendencja wybierania przez pacjentów takich wartości i zachowań, które ze swego osobistego punktu widzenia uznają za najkorzystniejsze. Terapeuta ma za zadanie wyjaśnić pacjentowi, na czym polega stojąca przed nim alternatywa wyboru, a także konieczność podjęcia przez niego samodzielnej decyzji w tym względzie, i jakie konsekwencje są z tym związane. Tylko pacjent może wybierać właściwą drogę postępowania. Nikt nie może uczynić tego za niego. Metody stosowane w psychoterapii powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta: jedne wymagają zachęty, inne reedukacji lub psychoanalizy.
Działania psychoedukacyjne są również nastawione na eliminowanie i zapobieganie sytuacjom stresującym oraz naukę relaksacji i innych technik leczących.
- Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej w Warszawie – 1985 (3 semestralne szkolenie z zakresu terapii i psychoterapii dzieci, młodzieży i rodzin)
- Centralnego Ośrodka Metodycznego Poradnictwa Wychowawczo – Zawodowego Ministerstwa Edukacji Narodowej w Warszawie – 1991 (2 letni staż z zakresu samodzielnego prowadzenia zajęć edukacyjnych, korekcyjnych i terapeutycznych, socjoterapeutycznych w grupach i indywidualnie)
- Polskiego Towarzystwa Psychologicznego w Warszawie i Krakowie (uczestnictwo w szkoleniach z w/w zakresu ).
Pracę psychoedukatora rozpoczęła w 1971 r. w Wojewódzkiej Poradni wychowawczo–zawodowej w Katowicach. Ukierunkowany rozwój zawodowy zaowocował w grudniu 1985 r. otwarciem prywatnej praktyki psychoedukacyjno - terapeutycznej. Pracę psychoedukacyjną i terapeutyczną prowadzi do chwili obecnej ciesząc się z pełni zdrowia swoich pacjentów.
Czym jest psychoterapia i jak oddziaływuje na człowieka.
Psychoterapia to zamierzone i systematyczne oddziaływania psychologiczne, których celem jest poprawa adaptacji społecznej jednostki oraz złagodzenie lub usunięcie zaburzeń psychicznych (Kratochvil 1984).
Psychoterapia ma na celu zamierzone korygowanie zaburzeń czynności organizmu przez działanie na psychikę chorego. Polega na stosowaniu odpowiednich oddziaływań psychologicznych, wobec: zaburzeń psychosomatycznych, zaburzeń osobowości, uzależnień.
W psychoterapii zasadniczym elementem wpływania na jednostkę jest naturalna tendencja wybierania przez pacjentów takich wartości i zachowań, które ze swego osobistego punktu widzenia uznają za najkorzystniejsze. Terapeuta ma za zadanie wyjaśnić pacjentowi, na czym polega stojąca przed nim alternatywa wyboru, a także konieczność podjęcia przez niego samodzielnej decyzji w tym względzie, i jakie konsekwencje są z tym związane. Tylko pacjent może wybierać właściwą drogę postępowania. Nikt nie może uczynić tego za niego. Metody stosowane w psychoterapii powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta: jedne wymagają zachęty, inne reedukacji lub psychoanalizy.
Działania psychoedukacyjne są również nastawione na eliminowanie i zapobieganie sytuacjom stresującym oraz naukę relaksacji i innych technik leczących.
